Ga naar inhoud
rap

RIJNLANDS
ARCHITECTUUR
PLATFORM

  • nieuws
  • prijs
  • 100 van RAP
  • Stadscafé
  • agenda
  • People Flow
  • Gids
  • Over
    • Organisatie
    • Bestuur
    • Contact
  • nieuws
  • prijs
  • 100 van RAP
  • Stadscafé
  • agenda
  • People Flow
  • Gids
  • Over
    • Organisatie
    • Bestuur
    • Contact

Jeroen Geurst over baksteen en de menselijke maat

IMG_6621

Hij werkt het liefst met Hollandse bakstenen, laat zich graag inspireren door de Portugese architect Álvaro Siza en vindt dat architecten altijd moeten blijven leren. Tijdens het 39e stadscafé van RAP geeft gespreksleider Pieter van der Straaten het podium aan architect Jeroen Geurst.

Op deze donkere herfstavond is het vaste publiek van RAP weer present in het Leidse Midi PLNT. Onder de bezoekers is ook een architecte uit Den Haag. “Ik kom graag met een collega naar deze avonden om op de hoogte te blijven van wat er speelt in mijn vakgebied”, vertelt ze voor aanvang. “Ik ben vooral benieuwd naar de beweegredenen van Jeroen Geurts om vaak voor baksteen te kiezen. Dat zie je niet vaak meer in de huidige architectuur, terwijl ik het juist heel mooi vind.”

Aanwijzingen voor de toekomst
Van der Straaten opent met de vraag of Geurst als kind al droomde van een carrière als architect. “Nee”, is het heldere antwoord. “Architect vond ik een elitair beroep, dat was niets voor mij.” Toch waren er in zijn jeugd al aanwijzingen. Geurst groeide op in Geldrop, onder de rook van Eindhoven. “Ik hield van dorpen en steden en verlegde graag mijn fietsroutes. De rondweg bij Eindhoven vond ik interessant, en ik keek graag naar het iconische gebouw van de Bijenkorf van de Italiaanse architect Gio Ponti, met die prachtige tegelbekleding.”

Net als zijn vrienden vertrok Geurst na de middelbare school uit Eindhoven. Hij koos voor de studie Bouwkunde aan de TU Delft. Al in de eerste week leerde hij daar Rens Schulze kennen. In 1984, nog tijdens hun studie, richtten ze samen het Haagse bureau Geurst & Schulze architecten op.

Inspiratiebronnen
In Delft kreeg Geurst les van Rein Geurtsen, een van zijn inspiratiebronnen. “De beste stedenbouwkundige docent. Hij liet ons bijvoorbeeld een tekening maken van onze eigen woonomgeving en van de weg van huis naar school. Daarna bekeken we die tekening vanuit verschillende perspectieven.” Ook raadde Geurtsen hem aan architectuur te kiezen. “Stedenbouw vond hij te planologisch. Daar had hij gelijk in.”

Minstens zo belangrijk voor zijn ontwikkeling als architect was Álvaro Siza. De Portugese architect werkte in de jaren tachtig mee aan de stadsvernieuwing van de Haagse Schilderswijk. Hij sprak daarvoor uitgebreid met bewoners. Zo ontstonden onder meer de woonblokken Punt en Komma. Geurst & Schulze werkte toen met Siza samen, wat voor het jonge bureau van grote betekenis was. “Siza nam de stad als basis. Van hem leerde ik hoe je in contact komt met mensen in de buurt en ontdekt wat ze willen. Zo vind je ook hoe je de sfeer van de oorspronkelijke wijk terug kunt brengen.”

Ook Berlage is een inspiratiebron voor Geurst. Vanwege het Kunstmuseum (het voormalige gemeentemuseum), dat hij een van de meest bijzondere gebouwen vindt, maar ook vanwege de betrokkenheid van Berlage bij maatschappelijke vraagstukken. Een rol die Geurts nadrukkelijk ook ziet voor architecten.

Baksteen als signatuur
Wie het werk van Geurst bekijkt, ziet steeds weer baksteen. “Bakstenen hebben een menselijke maat,  zijn betaalbaar, hebben een eigen tekening en je kunt er patronen mee maken. Ik houd van maatsystemen en vind het belangrijk om de stenen af te stemmen op de trappen, zodat het geheel klopt. Daarom werken wij binnen ons bureau met gedeelde maatvoeringen. Als architect in Nederland heb je bakstenen binnen handbereik. Gebruik ze dus vooral!”

Ontmoet je gebruiker
Net zo kenmerkend voor zijn stijl, is dat hij graag in gesprek gaat met de mensen die rond zijn gebouwen wonen. “Zo ontwerp je met de toekomstige gebruiker in je achterhoofd.” Neem Mi Oso in Amsterdam-Zuidoost. De naam betekent ‘mijn huis’ in het Surinaams, en het ontwerp is geïnspireerd op de cultuur van Suriname. Rond een groene binnentuin staan 126 woningen. “Veel lag vast, zo kon ik niet met hout werken wat ik het liefst had gewild”, vertelt Geurst. “Toch kregen de woningen veranda’s in Surinaamse stijl en witte bakstenen, die aansluiten bij de witte gevels uit de Surinaamse bouwtraditie.”

Voor Geurst gaat het daarbij niet alleen om de woning zelf, maar ook om de manier waarop een gebouw zich verhoudt tot de stad en de openbare ruimte. Hoe loopt de overgang van privé naar collectief naar openbaar? Een veranda is daarvoor een prachtig middel, maar ook een stoepje of luifel kan die overgang vormgeven.

De Tarentaal
Ook voor De Tarentaal in Leiden zocht Geurst de omwonenden en bewoners van het sociaal pension op. Het is de eerste woontoren op het Morspoortterrein bij Leiden Centraal, waar de komende jaren zo’n 500 woningen komen. In de toren komt ook een sociaal pension, waar onder meer voormalig daklozen gaan wonen. “Buurtbewoners waren wel bang voor overlast. Bij het huidige pension ligt de ingang van de buurt afgekeerd. Door de inzichten van de buurtbewoners en bewoners van het sociaal pension hebben we goed nagedacht over de plek van de ingang en over goede looproutes. Al hadden we natuurlijk ook te maken met een stedenbouwkundig plan en afspraken die al vastlagen.”

De toren verrijst op de plek van het oude belastingkantoor bij het station. “Dat is circulair gesloopt”, vertelt Geurst. “Een deel van de bakstenen en andere materialen krijgt in De Tarentaal een tweede leven.”

Speelruimte
Het vak verandert, merkt Geurst. “Woningbouw is economisch gedreven en kent uitgebreide programma’s van eisen. Maar er is altijd speelruimte te vinden. Juist in kleine ontwerpkeuzes zit plezier: een verspringing in een gevel, een luifel, een huisnummer of een subtiel patroon in metselwerk.”

En wanneer is hij tevreden? “Als je gebouwen niet opvallen, in hun omgeving passen en het lijkt alsof ze er altijd hebben gestaan. Dan heb je het goed gedaan.”

Ook na de oplevering blijft Geurst zijn projecten volgen. Hij gaat terug naar de plek om te zien hoe mensen de gebouwen gebruiken, hoe ze zich er thuis voelen en wat er in de loop van de tijd ontstaat. En daar leert hij weer van. Voor Geurst zijn ontwerpen, onderwijs en onderzoek nauw met elkaar verbonden: “Als architect moet je blijven leren, je blijft student. Alleen zo groei je mee met je vak. En ontwerp voor de lange termijn, met duurzaamheid als vast onderdeel.”

Het laatste nieuws

Jeroen Geurst over baksteen en de menselijke maat

In gesprek met stadsbeeldbepaler Jeroen Geurst

In gesprek met architect, ontwikkelaar en bouwer Nanne de Ru

Een nieuwe parel opgeleverd

Agenda

Stadscafé #40

VorigeVorigeIn gesprek met stadsbeeldbepaler Jeroen Geurst
VolgendeStadscafé #40Volgende

Hart voor Architectuur in Leiden

RAP Leiden biedt actueel programma over architectuur, stedenbouw en ruimtelijk ontwerp in Leiden en de Leidse regio.

Al het RAP nieuws in je inbox?

Volg RAP ook via social media

Facebook-f Twitter Youtube
© 2026 Rijnlands Architectuur Platform
Realisatie Case Fixed Webdesign